Z konieczności poniekąd. Kiedyś założyłam sobie takie coś, gdy uciekłam z innego bloga na bloxie po sporego kalibru awanturze w komentarzach. Potem zostawiłam to miejsce, gdyż otrzymałam propozycję innego - w systemie Wordpress. Ponieważ znowu zaczęło tam się robić nieco zbyt ciasno dla mnie i jakiejś niezidentyfikowanej damy i być może kogoś z byłej firmy, byłam zmuszona go zahasłować. Może powinnam była do tej pory nabyć pewną odporność na chamstwo w sieci, ale widzę, że nadal mnie to porusza. Pomyslałam jednak, że mogę pisać dwa blogi - jeden ściśle tajny na hasło, drugi bardziej publiczny i niezobowiązujący. Jakieś luźne spostrzeżenia, może zdjęcia... W każdym razie nie będę pisać niczego osobistego, co potem ktoś mógłby wykorzystać przeciw mnie. 

Musiałam sobie na moment uciec, by zrobić przerwę od mojego głównego bloga. Sytuacja, która się tam rozegrała, skojarzyła mi się z nieudaną imprezą. To było tak, jakbym zaprosiła gości do mieszkania,  a tu ktoś kogoś sprowokował, ktoś kogoś wkurzył i skończyło się na obrzucaniu zgniłymi jajkami. Rezultaty musiałam potem zmywać z podłogi i zeskrobywać ze ścian. Niby zeszło, ale pewien fetorek w powietrzu pozostał. Teraz niech tam się wietrzy, a ja na razie wybywam i chronię się tutaj - do czasu, aż zniknie poczucie niesmaku.